Midemin ağrısı dayanılmaz.

Beyaz bir rüzgar sırtıma çarpar,

Yemek yemek istesem de,

Bu güneşli yerden kalkmam.

Kitapların bazıları ağaç gibi durur

Ormanda düşen yapraklar hışırdar

Kırmızılar mı? Beyazlar mı? Neyse;

Yenilenmiş düzenli bir sahaftayım.

Duyulabilenlerden bir yerel kuş

Ağaçların huzurlu dallarında…

Sırtımdaki yastıktan gitmem,

Sıcaklık bu saatte bana dokunmaz.

Esinti saçlarımı okşarken dağıtır,

Köşedeki duvara yaslanırım.

Sağımdaki açık pencereden

Kalabalığın uğultusu süzülür.

Aniden buralarda en büyük kilise

Çan sesi duyuldu, yankılandı sokakta.

Kahve sunulur, beynin rahatlamasıdır,

Huzur dolar içime yavaşça.

Gözüme gelen renklerin hissi;

Eski kitapların mürekkep kokusu,

Kulaklarıma gelen yeni dostluğun sesi,

Kalbimde ince bir köprü kurulur usulca.

Sakinleştim. Sonunda huzura kavuştum.

Ne olursa olsun; insanlar etrafımda

Var olsun. Duyguları midemi acıtsın.

Duymayı sürdürsün. Buraya kuş gibi gelsinler.